Paula Temple b2b SNTS

Paula Temple b2b SNTS

Paula Temple

Od ponad 15 lat Paula Temple podąża własną unikalną ścieżką muzyczną. Specjalizuje się w głośnym, fantasmagorycznym brzmieniu techno, gdzie każda chwila ciszy wydaje się ogłuszająca. Tak odświeżająca muzyka wysokonapięciowa sprawiła, że Paula znalazła się w czołówce dzisiejszej sceny techno.

R&S Records wydała EP-kę „Colonized” w 2013 roku, EP-kę „Deathvox” w 2014 roku i jej remiksy dla The Prodigy w 2015 roku. Utwór ‚Deathvox’ jest uważany za jeden z najbardziej oryginalnych wkładów do współczesnego techno. Jej najbardziej znany utwór „Gegen” pozostaje hymnem na festiwalach na całym świecie i został zainspirowany przez społeczność queer w Berlinie. „Kontakt” z jej EP-ki „The Speck of The Future” ukazał się w wytwórni Jeffa Millsa, a „Oscillate” ukazało się w 50weapons, czyli labelu Modeselektor

Paula Temple zremiksowała awangardowo-elektroniczne zespoły, takie jak The Knife, Peaches, Perera Elsewhere i Planningtorock. W 2015 roku rozpoczęła unikalną serię współpracy o nazwie Decon/Recon w wytwórni Noise Manifesto, współpracując z kilkoma artystami – wśród nich bylii m.in.  rRoxymore, Aisha Devi, SØS Gunver Ryberg i Oni Ayhun. W latach 2016-2017 współprodukowała z Karin Dreijer na nowym albumie Fever Ray „Plunge”, który w 2018 roku zdobył szwedzką nagrodę Grammy dla producenta roku.

Paula występowała na takich wydarzeniach, jak Movement Detroit, Pitch Australia, Mutek Mexico, Katharsis Amsterdam, a także regularnie grywa w klubach w Berlinie – mowa tu o Tresor, About Blank, Gegen, Berghain i nieistniejącym już Stattbad.

SNTS

Zamaskowany producent muzyki techno, który zadebiutowal pod koniec 2012 r. i skupił się na winylu. Jest autorem dwóch trylogii płytowych, Chapters and Scenes, wydanych przez jego własną wytwórnię o nazwie SNTS, a ponadto jego materiał znalazł się w katalogach Horizontal Ground i Edit Select Records.

Spor

Spor

Jon Gooch dzieli swoją muzyczną wizję na dwa projekty. Nieco częściej wydaje swoje produkcje pod aliasem Feed Me, ale co jakiś czas wraca do swoich drum & bassowych korzeni i tworzy oraz występuje jako Spor. Jego wydawnictwa trafiały do takich katalogów, jak Shogun Audio czy Neosignal, a ostatnim razem zagrał na Audioriver po premierze swojego jedynego dotąd albumu pt. „Caligo”.

The High Contrast Band

The High Contrast Band

High Contrast to czołowy artysta sceny od kilkunastu lat. Był odpowiedzialny za muzykę na ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich 2012; współpracował z wieloma gwiazdami – od Underworld po DJ-a Fresha; grał na setkach festiwal; nagrał ponadczasowy mix Fabriclive i jest jednym z najbardziej wziętych remikserów w muzyce tancznej, co udowodnił przerabiając utwory od takich artystów, jak Adele, Duke Dumont, White Stripes, Kanye West i London Grammar.

Dorastał w Penarth, gdzie wciąż mieszka. Jest synem Paula ‚Legsa’ Barretta, niegdyś czołowego walijskiego promotora/agenta rock and rollowych artystów i człowieka, który odkrył Shakin’ Stevensa.

Historia Lincolna łączy się z filmem. Był ciężko chorym dzieckiem, z kaszlem i wieloma innymi dolegliwościami. Spędzał czas oglądając stare horrory, zrobił nawet film o zombie w wieku 10 lat z udziałem swojego ojca. Jego pierwsze muzyczne przygody wydarzyły się gdy był nastolatkiem i pełnił rolę MC dla punkowo-metalowego zespołu o nazwie 187. Próbował nawet swoich sił na imprezach MCing drum & bass, ale okazało się, że to nie była jego mocna strona. Zajmował się zarówno hip hopem, jak i brzmieniami drum & bass, a remiks DJ-a Zinca dla The Fugees jest utworem, który ma na niego wpływ do dziś.

Tuż przed ukończeniem studiów, Lincoln podpisał swój pierwszy kontrakt płytowy z Hospital Records, poświęcił się muzycei i „odłożył na półkę filmową”. Kolejne lata były wirem globalnych podróży, które ugruntowały jego wysoką pozycję na scenie. Return of Forever” z debiutanckiego albumu ‚True Colours’ z 2002 roku był przełomowym utworem, granym przez największe gwiazdy połamanych brzmiień – od Fabio, Hype’a po Andy’ego C. Był to powiew świeżości – materiał był melodyjny i euforyczny, ale też lekki i nieagresywny.

Kolejną produkcją podnoszącą poprzeczk było „If We Ever” z 2007 roku – taneczny materiał, w którym Lincoln wraca do klasycznych hymnów junglistów, z Diane Charlemagne, doświadczonym wokalistą w produkcjach drum & bass. Utwór pochodzii z albumu „Tough Guys Don’t Dance”, gdzie znalazł się też inny hit – „Kiss Kiss Bang Bang”.

Kolejnym, jednym z najnowszych sukcesów była współpraca z Underworld. High Contrast niedawno współpracował również z DJ-em Freshem i Dizzee Rascal przy singlu „How Love Begins”. Jak sam twierdzi, nie lubi nakładać na siiebie ograniczeń. Chce podążać za swoją muzyką wszędzie tam, dokąd go to zaprowadzi – czy to eksperymentalnie, czy też popowo.

W Płocku usłyszymy High Contrasta w specjalnej odsłonie, bowiem wystąpi na scenie z kilkusobowym zespołem.