26-28.07.2019   Płock

Brookes Brothers

Brookes Brothers

Brookes Brothers to jedna z najbardziej szanowanych kolaboracji produkcyjnych na scenie drum and bass, która w swojej twórczości śmiało korzysta z ciepłych brzmień takich gatunków i nurtów, jak disco i soul. 

Autorzy hitu pt. „Loveline” granego na antenie radia BBC Radio 1 i wydanego w Breakbeat Kaos pod koniec 2012 roku, później związali się z wytwórnią, z którą współpracowali na początku swojej kariery, czyli Viper Recordings. Bracia Brookes wydali tam m.in jeden ze swoich największych hitów, czyli „Carry Me On”, wybrany jako „Hottest Record in the World” przez Zane’a Lowe’a, obecne na playlistach BBC Radio 1 i 1Xtra oraz zanotowane na 7 miejscu na oficjalnej liście przebojów UK Independent Charts. 

Wraz z sukcesami ich solowych produkcji i kolaboracji, Brookes Brothers budowali swoją pozycję również jako świetni remikserzy. Na swoim koncie mają przeróbki m.in. takich kawałków, jak „Let You Go” Chase and Status czy „Must Be The Feeling” Nero. Ponadto, remiksowali utwory Wretch 32, Plan B, Crystal Fighters i Maverick Sabre, a także produkowali utwory chociażby na potrzeby albumu „Playing in the Shadows” autorstwa Example.

David August

David August

Urodzony w Hamburgu w 1990 roku, August komponuje i wykonuje wielopłaszczyznową muzykę elektroniczną. „Tworzenie muzyki – akt tworzenia w ogóle – powinien być wolny od racjonalizmu. W najlepszym wypadku powinien polegać wyłącznie na komunikacji z podświadomością”. Rozmawiając z Davidem, można zdać sobie sprawę z wartości, jaką przykłada do swojej niezależności artystycznej i niezłomnej szczerości. Jego muzyczną podróż można prześledzić poprzez wieloletnią już twórczość; serię wczesnych singli i remiksów (2010-2014), po debiutancki album pt. „Times” (2013), aż do łamiących schematy produkcji wydanych w pod-wytwórni Ninja Tune, Counter Records (2016), a także ukończenie kierunku Tonmeister (2017). Idąc dalej, David nadal eksploruje ścieżki, które jeszcze nie zostały odkryte.

Właśnie to zwabiło Augusta do Palestriny, rozpadającego się, mniej znanego, wiejskiego miasteczka, spoczywającego wysoko w szczytach Monti Prenestini – kolosalnego łańcucha górskiego, górującego nad środkowymi Włochami. Jest to miejsce narodzin jego matki, które miało wpływ na inspirację młodego muzyka. „Po 26 latach nagle odczuwam potrzebę silniejszego połączenia się z moimi śródziemnomorskimi korzeniami i tutejszą kulturą. To miejsce było we mnie obecne, ale raczej trzymałem je w ukryciu, z dala od mojej twórczości. Korzenie zawsze wywoływały we mnie silne emocje.”

Podczas gdy jego live show przybiera różne kształty i formy, improwizacja cały czas jest bardzo ważną częścią fascynacji artysty. Niezależnie od tego, czy występuje solo dla telewizji Boiler Room (2014) i Resident Advisor Live Session (2015), a także gdy rekrutuje zaufanych muzyków do swojego live bandu (2015-2016) lub nawiązuje współpracę z Deutsches Symphonie-Orchester z Berlina (2016), jego ekspresja pozostaje niezmienna.

Enrico Sangiuliano

Enrico Sangiuliano

Enrico Sangiuliano to producent, performer i inżynier dźwięku urodzony w Reggio Emilia we Włoszech. Od dzieciństwa był zafascynowany różnego rodzaju dźwiękami z najbliższego otoczenia, a kiedy był nastolatkiem zaczął interesować się technologią i już w latach 90. tworzył własne produkcje na domowym komputerze.

W tym samym czasie, odwiedzał wiele nielegalnych rave’ów odbywających się w północnych Włoszech. Kiedy przyjaciel słuchał jednego z jego setów, szybko przedstawił go jednemu z głównych organizatorów undergroundowych imprez, który po 10 minutach słuchania gry Enrico, powiedział mu: „You’re In!”. Od tego momentu artysta spędził 10 lat grając w całym kraju – od małych kameralnych miejsc, po duże wydarzenia na wolnym powietrzu. Wiele z jego niewydanych do dziś utworów jest uważanych za hymny imprez ówczesnego okresu. 

Od 2009 roku produkcje Enrico ukazują się w cenionych wytwórniach, takich jak Truesoul, Herzblut, Gem Records, Octopus Recordings i Rhythm Converted. Duże międzynarodowe uznanie zyskał jednak dopiero w sierpniu 2015 roku wraz z remiksem „Can You Hear Me” DJ Borisa. Utwór znalazł się w czołówce najczęściej kupowanych utworów techno w sklepie Beatport i został nominowany do IDMA Awards w kategorii „Best Techno / Tech-House Track of 2015”.

Budując swoją pozycję na scenie techno oraz wydając w labelu Truesoul, nawiązanie współpracy z wytwórnią Drumcode było dla Enrico naturalnym procesem. Opublikował tam m.in. takie utwory, jak „Trrbulence”, „Start Of Madness” i jego rekordową EP-kę „Moon Rocks” wydanej w sierpniu 2016 roku, na której wszystkie 4 utwory pojawiały się w Beatports Techno Top10, przy czym utwór wiodący zajmował 1 miejsce na przestrzeni ponad 6 tygodni. Potem, po 6-miesięcznej przerwie studyjnej, wydał tam m.in. EP-kę „Astral Projection” i album pt. „Biomorph”. Ponadto, w swojej karierze miał okazję remiksować m.in. Armanda Van Heldena, Dusty Kida oraz Moby’ego i jego klasyk „Why Does My Heart Feel So Bad”.